Mam to z obozu uchodzców.
Zyciowe oszczednosci calej rodziny.
Papier.
Papier. Widziales kiedys papier?
Powachaj.
Trzymalem na specjalna okazje.
Nie rób tego.
Moze rozmawiam z niewlasciwa osoba.
Czyja to lódz? Twoja, czy twoja?
Lódz nalezy do niego. Ale my nie.
Pól godziny.
Postradal rozum.
Tu sa dwie kartki! Móglbym miec za to pól tuzina dziewczyn.
Pól godziny.
- Wymieniasz, czy nie? - Nie.
Cicho badz.
Trzy kwadranse z ta mala.
Lubie sobie pogadac.
Nie!
Dobra. Chodz.
Na mojej lodzi.
Dobre i to. Dobrze.
Siadaj.
Rób, co kaze.
Minelo troszke czasu.
Nawet wiecej niz troszke.
Mamy tylko pól godziny.
Cudownie.
Jestes piekna. Ktos ci to juz mówil?
Daj mi to. Co robisz?
Zartowalismy.
Wymiany nie bedzie.
Zmienilem zdanie.
Tak nie mozna.
Interes to interes.
Przemyslalem to.
Jest moja.
Idz stad.
Nie odchodz daleko. To zajmie chwilke.
Nienawidze tej lodzi!
Sukinsyn.
Jestes dosc skapy, jak na faceta, który ma wszystko.
Ty sukinsynu!
Gdzie moja lódz?
Pomóz mi dojsc do lodzi.
Moja lódz.
Nic tym nie zlapiesz. To smiec.
Przepraszam. Miales racje, co do wedki.
Miales racje, ale musimy jesc.
Wiem, ze mnie slyszysz!
Same bedziemy dla siebie lowic. Pokaz nam, jak to sie robi.
Przeciez wiesz jak! Nawet ty musisz jesc!
Siedzcie tutaj.
- Co on robi? - Nie wiem.
Zadowolone?
Nie lubisz, jak spiewam?
Helen mówi, ze nie lubisz, bo sam nie umiesz spiewac.
- Próbowalas kiedys sluchac? - Czego?
Muzyki swiata.
- Nic nie slysze. - Bo halasujesz...
i wiercisz sie caly czas.
Spróbuj posiedziec cicho.
Chcesz oko?
Chcialabym miec takie stopy.
Moglabym plywac.
Przepraszam.
Nie znam nikogo, kto nie umialby plywac.
Ja nie umiem.
Mówili, ze jestem dziwna.
Moze mieli racje.
Moze mieli tez racje co do ciebie.
Enola chce ci to podarowac.
To tez.
Nie wezmie tego wiecej.
Nie jestes do niej podobna.
Nie jestem jej matka, jesli o to ci chodzi.
Zachowujesz sie jak matka.
Co to za znak na jej plecach?
Nie takiego. Ozdóbka.
- Jak jej rysunki? - Rysuje to, co widzi.
Jest jak zwierciadlo.
Ludzie na atolu mysleli, ze jest...
Wybrykiem natury?
Tak.
Ja mysle, ze jest kims wyjatkowym.
Nie daje jej tego. To tylko...
Pozyczka.
Nie daje jej tego.
Czy Suchy Lad jest piekny?
Zobaczysz.
Co robisz?
- Te potwory ja zabija! - Teraz spia.
Obejmij mnie za szyje.
Powierz wodzie ruchy rak i nóg.
Nurkujemy. Wstrzymaj oddech.
Co to jest?
Punkt wymiany towarów.
Mielismy dzis dotrzec do Suchego Ladu.
Dzisiaj. Jutro. Co za róznica?
Potrzebuje zywicy.
Musimy naprawic lódz!
Wymienimy sie?
- Co to za jezyk? - PortuGreka.
Ich jezyk.
Mam nadzieje.
Oto moja dziewczynka.
Jak sie masz, kochanie? Chodz tutaj.
- Co sie dzieje? - Palacze.
Co, do cholery?
Poznali nas.
Daj im znac!
Enola!
Na prawa burte! Szybko!
Na krzeselko!
Uwaga! Omija siec!
Idz do steru.
- Na sterburte! - Sterburta?
Co to jest? Nie wiem co robic!
Za pózno. Chodz tu!
Nie!
Daj mi te strzelbe. Wszystko zawsze musze...
robic sam.
- Trafilem go. - Wlejmy...
cale paliwo do jednej lodzi i zlapmy go.
Nie mozna go zlapac dziesiecioma, a ty chcesz jedna?
Chyba zartujesz.
Zwabi rekiny.
Jest ranny.
Nie przyplyneli po nia.
- Wiem, co widzialem. - Co?
Nie klam.
Czym sa te znaki na jej plecach?
Powiadaja, ze to droga do Suchego Ladu.
Suchy Lad jest mitem!
Nie! Sam mówiles, ze wiesz gdzie to jest.
Wiesz.
To glupie wierzyc w cos, czego sie nie widzialo.
Dotykalam te ziemie! Byla bogatsza i ciemniejsza od twojej.
Byla w koszyku razem z Enola!
- Lad nie istnieje! - Skad ta pewnosc?
Poniewaz zeglowalem dalej niz inni i nie widzialem go.
A te rzeczy na twojej lodzi?
"Rzeczy na mojej lodzi"?
Sa tu rzeczy, których nikt dotad nie widzial!
Te muszle.
I odblaskowe szklo.
I grajace pudelko.
Jesli nie sa z Suchego Ladu, to skad?
Chcesz zobaczyc Suchy Lad?
Naprawde chcesz zobaczyc?
Zabiore cie tam.
Chodz.
- A Enola? - Powietrza starczy tylko dla jednej.
- Wskakuj do wody. - Nie martw sie.
Niczego nie dotykaj.
W porzadku?
Nie wiedzialam.
Przez caly ten czas...
nie wiedzialam.
Nikt nie wie.
Dasz rade im uciec?
Macie dwa wyjscia.
Albo nigdzie, albo donikad.
Powinienes byl mi wtedy postawic.
Tedy. Szybciej!
Najpierw prezentacja.
Ja jestem Diakon.
Nie pamietasz mojej twarzy, bo nie zawsze tak wygladala.
Mysle, ze ona jest gdzies w poblizu.
Powiedzcie, gdzie jest, albo rozwalimy te lódz w drzazgi.
Kto powie pierwszy, bedzie zyl.
Zdobywca drugiego miejsca... Nie bedzie takiego.
Slodki Joe, uwielbiam takie chwile.
Wybierajcie. Raz, dwa. Smierc lub zycie.
Osobiscie...
wolalbym zastrzelic to diabelskie nasienie.
Ale wiesz co?
Ty jej nie wydasz, prawda?
To zle.
Dalej. Co ty mi powiesz?
Nie jest z twojego gatunku.
Nawet nie ma takiego gatunku.
Jesli mu powiesz i tak zabije nas oboje.
Nie dajmy sie poniesc emocjom.
Jesli mi nie powiesz...
przysiegam na Posejdona, zrobie z tej lodzi pochodnie.
A co, jesli zadne nie zechce mówic?
Nigdy sie nie zdarzylo.
Jak nie zechca mówic, zabijemy ich! Zabic ich!
Ale naiwna! Przynies ja tutaj.
- Bierzcie, a bedzie wam dane! - Zostaw ja!
Koniec naszej zwyklej udreki!
Trzeba tylko odczytac mape. Odwróccie ja do góry nogami.
- Mówi ci to cos? - Nie.
Rozszyfrujemy to w bazie. Wracamy to bazy, chlopcy.
Ostroznie z nia.
- A co z nimi? - Zalatw ich.
Spal lódz.
Musimy zanurkowac!
Nie moge oddychac jak ty!
Bede oddychal za dwoje.
Helen, ratunku!
Moja lódz.
Enola.
Co to ma byc? Rozkuj ja.
Nie jestesmy barbarzyncami.
Wielkie nieba, co za maniery!
Wynos sie stad, bydlaku!
Wziac cie na kolana?
Nie?
Moze papierosa?
Dymek najlepiej smakuje, gdy mamy brakuje.
Kiedys trzeba zaczac.
Mam tu cos. Na pewno ci sie spodoba.
Lubisz rysowac, prawda?
Beda twoje...
jesli pomozesz mi rozwiazac problem.
Tatuaz, który masz na plecach...
powiadaja...
ze to rodzaj mapy.
To droga do Suchego Ladu.
To juz cos.
Wiesz, jak ja odczytac?
Fiasko.
Slyszalas, zeby ktos z twoich przyjaciól o tym mówil?
Mama, albo rybka?
Nie smiej sie z niego. Nie spodobaloby mu sie.
Nie obchodzi mnie to.
Przez niego stracilem oko.
Jak go znów spotkam, rozlupie mu glowe i wyssam mózg!
Myslisz, ze mu sie spodoba?
Nie mozesz go zabic. Jest grozniejszy od ciebie.
Ale jego tutaj nie ma.
I nie przyjdzie.
Nikt cie nie uratuje.
Przyjdzie po mnie. Zobaczysz.
Powiedz mi, co chce wiedziec, albo znajdzie to, co z ciebie zostanie...
w puszce.
Umrzemy tutaj, prawda?
Prawda?
Po ucieczce z atolu...
kiedy ci sie ofiarowalam...
dlaczego mnie nie chciales?
Poniewaz nie pragnelas mnie naprawde.
Nie szczerze.
Dlugo spalam?
Mialam sen.
To zabawne.
Zawsze myslalam, ze Suchy Lad plynie.
Dryfuje z wiatrem. Dlatego trudno go znalezc.
Dlaczego wierzysz tak mocno?
Poniewaz nie jestesmy stworzeniami wodnymi.
Mamy rece i stopy.
Jestesmy stworzeni do chodzenia.
Tesknie za jej glosem.
A ty?
Helen!
Na górze! Nad toba!
Gregor!
Swietny pomysl z tym spaleniem lodzi.
Gdyby nie dym, nigdy bym cie nie znalazl.
Kto tam jest z toba?
Ichthyus sapiens, to naprawde ty?
Zrzuce wam line. Zlapcie ja. Pomoge wam sie wspiac.
Helen.
Gdzie jest Enola?
Palacze ja zabrali. Gdyby nie on, mnie tez by zabrali.
Dziekuje ci przyjacielu. To bardzo ludzkie z twojej strony.
Zabieraj swoje rzeczy. Szybko.
Tam na dole.
Tam jest kilku naszych. Zaczniemy wszystko od nowa.
Nie mozesz zadac, bysmy ja odbili.
Ona jest przyczyna tego wszystkiego.
Nie chca jej zabic. Chca znalezc Suchy Lad, jak my.
- Jasne. - Jesli on plynie, to my tez.
Niech idzie sam!
Nie chcemy was tutaj! Ani ciebie, ani dziewczynki!
To papiery Zeglarza.
Sa w tym samym jezyku, co tatuaz. Zawieraja liczby.
- Gregor, jestes zwariowany, jak ona! - Nie mozemy tu zostac!
Tracimy czas. Przyplyna nastepni Palacze. Musimy uciekac!
Nie rozumiecie, ze potrzebujemy tego dziecka, by znalezc Suchy Lad?
- Ja nie ide. - Nikt nie idzie.
Widzielismy dym na horyzoncie!
- Juz wiesz, co to znaczy? - Te liczby? Mysle, ze wiem.
To chyba dawna forma wspólrzednych geograficznych: Dlugosc, szerokosc.
To nie ma sensu. Liczby sa napisane jakby odwrotnie.
- Jest do góry nogami. - Swiat?
Bieguny sie zmienily?
Widzialem miasta na dnie.
Swiat nie zawsze byl zalany woda.
- Banialuki! - To prawda.
Widzialam na wlasne oczy. Pod nami jest ziemia.
- Wszystko zalane. - Cos zostalo.
Enola tam byla. Teraz rozumiem. Widzialem jej rysunki.
Szukasz Enoli, by znalezc Suchy Lad.
Nie obchodzi mnie Suchy Lad.
To smieszne. Szukac Palaczy!
Nawet nie wie, gdzie sa.
- Niech plynie. - Bedzie nam lepiej bez nich.
Jesli zyje, przyprowadze ci ja.
Nie sluchajcie go. Jesli ja przywiezie, wszystkich nas zabija!
Musimy mu pomóc. Nie pozwole, by poplynal sam.
Nie martw sie. Nie bedziesz musiala.
Jeszcze nie rozszyfrowales tatuazu?
Byloby latwiej, gdyby byl plaski. Duzy i plaski.
- Musi byc plaski. - Jak to zrobic?
Wyciac go. Naciagnac i podkleic.
- Bedzie lepiej widac. - Zabierz ja na dól, zawolam cie.
Swiety Joe, jestesmy blisko.
Po wiekach pohanbienia.
- Zaczyna byc niedobrze. - Wiem o tym.
Zaanonsuj mnie, kuzynie.
Jest tutaj.
Diakon!
Podniescie sie, bracia i siostry.
Zwróccie oczy i serca...
na waszego skromnego dobroczynce...
pasterza dusz i wladce zycia...
Diakona z Deez.
Dzieci. Synowie stwórcy.
Obywatele dobrego statku. Posluchajcie mnie.
- Mialem wizje. - Jestesmy zmeczeni twoimi wizjami!
Gdzie jest ziemia, która nam obiecales?
Czemu zwatpiles, malej wiary?
Mialem tak wspaniala wizje...
ze zaplakalem, gdy mi sie objawila.
W cudownym przeblysku geniuszu...
zobaczylem...
wiecie, co zobaczylem.
Zobaczylem...
lad.
To ty, Horse?
Wprowadz go ostroznie. Pospiesz sie.
Horse!
Ostroznie.
Powiedzialem: Ostroznie!
Nie powinienes tego robic. Mozesz miec klopoty.
Masz racje.
Ty sie nie boisz. Twój potwór przyjdzie ci na ratunek.
To nie jest potwór i moze cie pokonac w kazdej chwili.
Zabil dziesiatki ludzi, nie zna litosci.
Zabija nawet male dziewczynki.
Wszyscy to robimy.
Cholera.
To Horse.
Znajdzcie go!
Tak! Tak! Tak!
- Pospiesz sie. - Denerwujesz sie?
Nie denerwuje sie.
A jesli tam jest rzeka, zbudujemy tame.
A jesli tam jest drzewo, zetniemy je.
Poniewaz mówie tu o postepie.
Mówie o rozwoju.
Bedziemy sie delektowac...
slodkimi sokami...
Suchego Ladu.
Masz czerwona twarz.
Helen mówi, ze jak ktos ma tak czerwona twarz...
za dlugo byl na sloncu, albo za duzo pije.
- Masz racje. Zaraz ci przypale... - Juz czas.
- Co sie dzieje? - Rozmawiamy o naszym przyjacielu.
- Jak on sie nazywa? - On nie ma imienia.
Dlatego smierc nie moze go znalezc.
Nie ma domu, ani rodziny.
Nie boi sie niczego, a zwlaszcza ludzi.
Jest szybki i silny jak wicher.
Slyszy na setki mil i widzi na setki mil pod woda.
W pelnym sloncu moze skryc go cien.
Moze byc tuz za toba i nawet nie zorientujesz sie, kiedy umrzesz.
Odpusc sobie.
Przyjdzie po mnie. Na pewno.
Jestesmy ludzmi...
Mam nadzieje, ze to zrobi.
Zapamietam, ze to powiedziales.
Kim dzisiaj jestesmy?
Suchy Lad jest nie tylko naszym celem...
jest naszym przeznaczeniem!
Znajdzcie go!
Jak odnalezc...
to wspaniale miejsce?
I powiedzial do mnie...
"Dziecie...
"was poprowadzi."
Dziecie.
- I oto! - Juz czas.
Narzedzie naszego zbawienia!
Nasz przewodnik po bezdrozach.
Nasze swiatlo w ciemnosci.
Odwróc ja.
Pokazala mi droge!
A zanim ta swieta chwila nastapi...
ofiarujmy butelke Swietemu Joe.
I pokazmy, ze ten kawal zlomu plywa.
Ciagnij!
- Ciagnij! - Ciagnij!
- Dokad plyniemy? - Nie mam pojecia.
Nie martw sie.
Beda wioslowac miesiac, zanim sie zorientuja.
Ale...
Chcesz znac szczególy. Nie moge powiedziec tym dzikusom...
ze nie odczytalismy jeszcze mapy.
Osiagne obiecany im cel, nawet za cene pociecia jej pleców.
Kto to jest?
Moze jakis rezerwowy wioslarz.
Dlaczego nie wioslujesz?
- To on. - To on.
Wpadliscie w tarapaty.
Niech mnie diabli! To szlachetna rybka.
Jak gówno, które nie chce splynac.
Oddajcie dziewczynke.
Myslalem, ze jestes glupi.
Ale nie docenialem cie.
Jestes skonczonym kretynem.
Oddajcie mi ja. To wszystko.
Dlaczego myslisz, ze ja dostaniesz?
Wiesz, co to jest?
Rzuce to i sploniecie.
- Wszyscy sploniemy. - Zaczekaj.
Nie dzialajmy pochopnie.
Jestes pewien, ze jest tego warta?
Gada bez przerwy.
- Zauwazylem. - O co ci chodzi?
O mape.
Jest moja przyjaciólka.
Wzruszajace. Lza mi z oka splywa.
Jestes gotów zginac za przyjazn.
Jesli bedzie trzeba.
- Blefuje. Zabije go. - On nigdy nie blefuje.
Cicho badz!
Nie sadze, zebys to wrzucil.
- Dlaczego nie? - Bo nie jestes szalony.
Nie!
Dzieki Bogu.
Uwaga!
Lapcie go!
Ruszac sie, do cholery!
Nie stójcie jak kolki! Zabijcie to cos!
I co z twoja wizja?
Zawsze marzylem, by poprowadzic te maszyne.
Tam jest!
To on! Tam!
Pusc mnie!
- Pusc mnie! - Pilot!
- Pusc mnie!
Puszczaj!
Powinienes byl zostac pod woda.
Umiesz latac samolotem? Na szczescie ja umiem.
Przestan! Badz teraz grzeczna!
Tonie.
- Zanurza sie. - Nadlec nad nich, Gregor.
- Pospiesz sie! - Nie martw sie.
Szybciej.
Enola! Tutaj!
Lap!
Zlapali sie juz?
- Co sie dzieje? - Nie wiem!
Nie!
Mam cie! Rozerwe cie na strzepy.
Ciagnij! Jeszcze troche.
Nie!
Swiety Joe. Strzal w dziesiatke.
Helen!
Szybko! Co teraz zrobimy?
Przywiaz to.
- Szybciej! - Wiaz!
Zrobione!
Wciagnijmy ich.
- Oczywiscie! Pólnoc jest na poludniu. - Co?
- Poludnie jest na pólnocy. - Plynelam.
- Widzialem. - Przyjaciele.
Patrzcie przyjaciele.
Kierujac sie sloncem i odwracajac wspólrzedne na plecach Enoli...
Suchy Lad znajdziemy tam!
Swieza!
Swieza woda!
Znalazlem cos!
Moze powinnismy ich pochowac.
Chyba by tego chcieli.
Musieli wiedziec, ze umieraja.
Jestem w domu.
- Gdzie Zeglarz? - Byl na zewnatrz.
Czekaj! Chce ci cos pokazac.
Pierwszy raz w zyciu nie masz nic do powiedzenia?
Musze teraz odejsc.
Przeciez wróciles po mnie.
Lubie cie.
Dlaczego odchodzisz?
- To nie jest moje miejsce. Ono jest tam. - Tu jest twoje miejsce.
Tu jest zbyt obco. Nie jest tak, jak powinno.
Helen mówi, ze to tylko choroba ziemska.
Wszyscy ja mamy. Wkrótce minie.
To cos wiecej.
Subtitles by SOFTITLER
Ripped by: SkyFury